Van slurf tot hotel: mijn eerste uren in India

Nadat het vliegtuig om 01:05 uur (plaatselijke tijd) aan de grond was gezet, konden we eruit richting de paspoortcontrole.

Waar ik normaal gesproken tegels of in ieder geval harde vloeren gewend ben, stap je hier na de slurf ineens op een soort hoogpolig tapijt. En dat ligt dus door het héle vliegveld. (Hoop oprecht dat ze een hele goede robotstofzuiger hebben.)

Halverwege kom je van die zuilen tegen waar je als het ware kunt “inchecken” in het land. Iets met vingerafdrukken en de hele rataplan. Daarna door naar de paspoortcontrole. Dat ging gelukkig allemaal vrij soepel.

Toen kwam eigenlijk het spannendste onderdeel… de koffers. In Zuid-Afrika heb ik daar een lichte traumatische ervaring aan overgehouden met een koffer die simpelweg niet kwam. Aangezien hier ongeveer alles in zat wat ik nodig heb aan kleding voor de bruiloft, was dit best een belangrijk moment.

Gelukkig zag ik al snel mijn witte koffer verschijnen en zakten mijn hartslag en bloeddruk weer richting een acceptabel niveau.

Daarna nog even wat geld wisselen, want het is toch fijn om wat INR op zak te hebben.

Vervolgens richting de uitgang, waar — als het goed is — een chauffeur van het hotel stond te wachten. En ja hoor, netjes met een bordje. Toen ik naar hem toe liep, liet hij mijn naam zien en kon ik bevestigen dat ik het was. Dat liep allemaal soepel, gelukkig.

Inmiddels was het kwart over twee en was ik al behoorlijk gesloopt. Maar toen we eenmaal in de auto zaten…

Het hotel lag ongeveer 800 meter verderop, maar ik denk dat ik de chauffeur 800.000 keer heb horen toeteren. Het aantal tuktuks dat zonder pardon voor de auto langs schoot — waarschijnlijk ook de reden van het toeteren — was echt niet op één hand te tellen. Gelukkig had deze man duidelijk ervaring en stonden we binnen no-time bij het hotel.

Dus: chauffeur een fooi, koffer uitladen, door een poortje, bagage door de scanner en inchecken.

Niet druk gelukkig, dus nadat ik naar mijn kamer was begeleid (ook weer fooi) even ontspannen en berichtjes sturen naar het thuisfront dat ik veilig was aangekomen.

Maar… het is hier warm. Echt warm. Dus alle kleding zo snel mogelijk uit, snel douchen en even bijkomen.

Inmiddels natuurlijk alweer half vier (ongeveer 23:00 Nederlandse tijd) en ik kreeg een beetje trek. Gelukkig had ik een paar proteïnerepen in mijn koffer. Dus een fles water, een reep, en daarna op bed ploffen.

Uiteraard wel een wekker gezet, want ik wilde toch ontbijten. Van half vijf tot negen geslapen.

Die voelde ik wel vanmorgen…

Even ontbeten en ik vroeg om plain tea. Blijkt dat hier dus met melk te zijn. (Iewl!)

Note to self: voortaan expliciet black tea en black coffee bestellen.

Rond 10:00 uur terug naar de kamer en toen toch nog even gaan liggen. Dat was echt even nodig, want de nacht ervoor was ook geen lange nacht. 🤣

Tijd voor koffie. Op de kamer staat een waterkoker en liggen zakjes oploskoffie. Ach, alles met cafeïne is welkom. Dus eerst een halve fles water gebruikt om te koken en de mok om te spoelen, daarna de andere helft om koffie te maken.

En eerlijk is eerlijk: dat was een prima bakkie.

Nog even naar het zwembad gelopen, een mooie bloem gespot… en beneden in de bar nog maar een black coffee besteld. Beetje gelezen op de e-reader.

Totdat er ineens een pokkeherrie losbarstte waarvan ik dacht: wat is dit?!

Dus na de koffie naar buiten gelopen om een sigaretje te doen. (En op onderzoek te gaan)

En daar was echt een spektakel aan de gang. Mannen die als een gek aan het trommelen waren en zich de armen van het lijf sloegen op die enorme trommels. Overdonderend, maar ook zó mooi, vrolijk en vol overgave dat ik er serieus kippenvel van kreeg.

Toen ik aan een vrouw van het hotel vroeg wat het precies was, vertelde ze dat het een bruiloft was — een wedding event.

Dat belooft nog wat voor over een paar dagen 😅

Daarna weer even terug naar de kamer (lang leven de airco) om bij te komen, want het is hier 31 graden met een vrij hoge luchtvochtigheid. Even gelezen, nog een fles water en gewoon even niks.

Rond half zes begon ik weer trek te krijgen — lekker Hollands tijdstip ook — dus richting het restaurant. Op aanraden van de ober nam ik een Mumbai avocado sandwich.

Vier witte boterhammen met avocado, aardappel en gegrilde groenten, afgetopt met een berg friet 🤣 (koolhydraten-overload!)

Nog wat koffie erachteraan en toen zat ik wel weer vol.

Inmiddels half acht, dus weer even chillen op de kamer. Beetje lezen… en door die koolhydratenoverkill uiteraard in slaap gevallen.

Om 22:00 uur schrok ik wakker 🤣 — niet mijn meest slimme actie.

Maar ja, weer trek. Dus mezelf naar de bar verplaatst voor wat drinken en een snack. Onion rings — iets pittiger dan in Nederland, maar eigenlijk ook gewoon lekkerder daardoor.

Nu tijd voor een nachtje slaap en morgenochtend maar weer de wekker zetten voor het ontbijt.

Sweet dreams ✨